Πατώντας στο χορτάρι της “Allwyn Arena” το απόγευμα της Τετάρτης (04/11), φορώντας την κιτρινόμαυρη φανέλα με το No9 στην πλάτη και περπατώντας δίπλα-δίπλα με τους παίκτες της Ρεάλ, το μάτι του θα λοξοκοιτάξει και αναπόφευκτα το μυαλό του Λούκα Γιόβιτς θα τρέξει πίσω στο καλοκαίρι του 2019.
Ήταν αρχές Ιουνίου, όταν η μεταγραφή του από την Άιντραχτ Φρανκφούρτης στη Ρεάλ Μαδρίτης ξεπερνούσε τα 60 εκατ. ευρώ, με τον ίδιο να υπογράφει συμβόλαιο έξι ετών μόλις στα 22 του χρόνια. Όλος ο κόσμος ήταν στα πόδια του.
Προερχόταν από δύο τρομερές σεζόν στην Bundesliga. Στην καλύτερη, τη δεύτερη, είχε σπάσει όλα τα κοντέρ. Σε 32 αγώνες πρωταθλήματος 17 γκολ, σε 14 ευρωπαϊκούς αγώνες 10 γκολ. Έμοιαζε ασταμάτητος.
Το βασικό του προσόν ήταν το ένστικτο. Δεν είναι κάτι που… διδάσκεται αυτό. Δεν έρχεται μέσα από ώρες προπόνησης. Είναι αυτό ακριβώς που ακούγεται. Ένα χάρισμα. Και ο νεαρός, τότε, Λούκα, ήξερε καλά ότι έχει αυτό το ξεχωριστό χαρακτηριστικό. Το χάρισμα. Να οσφραίνεται τις φάσεις. Να είναι πάντα εκεί που πρέπει τη σωστή στιγμή.
Ας γυρίσουμε, όμως, τον χρόνο αρκετά χρόνια πιο πίσω από τον Ιούνιο του 2019. Πάμε στις πρώτες μέρες του Οκτώβρη του 2002. Η ΑΕΚ, με αιχμή του δόρατος τον Ντέμη Νικολαΐδη, μαέστρο τον Βασίλη Τσιάρτα και προπονητή τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, υποδέχεται στο τότε «Νίκος Γκούμας» τη Ρεάλ Μαδρίτης, για τη φάση των ομίλων του Champions League.
Απέναντι στους “Galácticos” του Ντελ Μπόσκε, η ΑΕΚ προηγείται με 3-1 στο 28ο λεπτό, με γκολ των Τσιάρτα, Μαλαδένη και Νικολαΐδη. Ποιος… σώζει τη «Βασίλισσα»; Ένας αρτίστας της στρογγυλής θεάς. Ο Ζινεντίν Ζιντάν! Σκοράρει δύο φορές, στο 15ο και το 39ο λεπτό, και βοηθά τη Ρεάλ να φύγει από τη Φιλαδέλφεια με τον βαθμό της ισοπαλίας. Τελικό σκορ 3-3.
Αρκετά χρόνια μετά, το 2019, ο Ζιντάν έγινε προπονητής στους Μαδριλένους. Είναι αυτός που δεν εγκρίνει απόλυτα τη μεταγραφή του Γιόβιτς στους “merengues”. Δεν θεωρεί τον Γιόβιτς ικανό να μπει στα παπούτσια του Καρίμ Μπενζεμά.
Ωστόσο, εκτιμά την αποφασιστικότητα του νεαρού Σέρβου να μείνει και να αποδείξει τι αξίζει. Ο Γιόβιτς μένει και παλεύει. Έχει καλή ψυχολογία, έχει μόλις γεννηθεί ο πρώτος του γιος.
Ο αρχικός σχεδιασμός της Ρεάλ ήταν να τον δώσει δανεικό, ώστε να πάρει παιχνίδια και να «ψηθεί». Αυτό δεν έγινε ποτέ. Στην πρεμιέρα, ο «Ζιζού» τον βάζει να παίξει σκάρτα δέκα λεπτά.
Στην επόμενη αγωνιστική έχει μια μεγάλη ευκαιρία να σκοράρει. Η μπάλα δεν του κάνει το χατίρι, βρίσκει το δοκάρι.
Η φανέλα της Ρεάλ είναι βαριά. Ζυγίζει τόνους. Ο Ζιντάν δηλώνει ότι τον πιστεύει και θα τον βοηθήσει να τα καταφέρει.
Την πρώτη χρονιά στη La Liga γράφει 17 συμμετοχές και 2 γκολ. Η πτώση από εκεί και μετά είναι κάθετη. Επιστρέφει τη σεζόν 2020-2021 στην Άιντραχτ, ψάχνοντας την «ανάστασή» του, αλλά οι συγκρίσεις τού πριν με το μετά είναι αναπόφευκτες.
Μετά από τρία χρόνια στην Ιταλία, σε Φιορεντίνα και Μίλαν, βρίσκει την «Ιθάκη» του στην ΑΕΚ, στην αγκαλιά του συμπατριώτη του προπονητή, Μάρκο Νίκολιτς. Η σεζόν 2025-2026 και το Πρωτάθλημα της ΑΕΚ έχουν την σφραγίδα του: 29 παιχνίδια, 17 γκολ!
Η σεζόν 2026-2027 και για την ΑΕΚ και για τον Γιόβιτς δεν έχει ξεκινήσει καλά. Ούτε στο ελληνικό πρωτάθλημα, ούτε στη League Phase του Champions League.
Ωστόσο, παιχνίδια όπως αυτό με τη Ρεάλ, ειδικά εντός έδρας, όπου η ΑΕΚ μεταμορφώνεται, είναι από εκείνα που σου δίνουν από μόνα τους το έξτρα κίνητρο.
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία από τους 32.000 θεατές που θα βρεθούν στο γήπεδο, θα θυμηθούν σίγουρα και θα νοσταλγήσουν τη μεγάλη εκείνη βραδιά του Οκτώβρη του 2002. Θα προσευχηθούν βαθιά μέσα τους να ξαναζήσουν κάτι ανάλογο με εκείνο το ιστορικό 3-3.
Και κάπου εκεί, μπαίνοντας στο χορτάρι, ο Λούκα Γιόβιτς ίσως λοξοκοιτάξει, σκεφτεί το παρελθόν και βρει το έξτρα κίνητρο να δώσει μια απάντηση. Έστω κι αν απέναντί του δεν θα βρει, παρά ελάχιστους από τους τότε συμπαίκτες του. Και φυσικά δεν θα βρει ούτε τον Ζιντάν…
