Ο Ευάγγελος Στελλάκης ντεμπουτάρει στο PS Blog και στο εισαγωγικό του σημείωμα αναλύει την δομή του ρόστερ του Άρη, έπειτα από μια πολυάσχολη off-season.

Οι κινήσεις που ξεχωρίζουν σε μια εποχή που μοιάζει δύσκολο να προσδιοριστεί το ακριβές ταβάνι της ομάδας.

Είναι μια πραγματικότητα πως ο Άρης άλλαξε επίπεδο το καλοκαίρι που μας πέρασε. Αρχής γενομένης από την έλευση του Βασίλη Σπανούλη και την ανάληψη καθηκόντων ως head coach της ομάδας περί τις αρχές Ιουνίου, όλα στον οργανισμό άρχισαν να αποκτούν ανοδικές τάσεις.

Το μπάτζετ εκτοξεύθηκε. Τα διαρκείας έκαναν φτερά σε ελάχιστα λεπτά. Ο πήχης των προσδοκιών ανέβηκε κατακόρυφα. Μαζί κι ο ενθουσιασμός των φίλων της ομάδας γι’ αυτό το νέο, πολλά υποσχόμενο, ξεκίνημα. Το οποίο θα βρει για τέταρτη διαδοχική χρονιά τον Άρη στον EuroCup. Απλώς πλέον οι βλέψεις είναι σαφέστατα υψηλότερες σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν.

Ταυτόχρονα, ο Άρης θα επιχειρήσει να είναι διεκδικητικός (και) ως προς τους εγχώριους στόχους του. Έτσι κι αλλιώς το project αποπνέει φιλοδοξία, πρέπει όμως να ξεχωρίσουμε πως τα πόδια όμως παραμένουν... στη Γη. Γι’ αυτό στον Άρη μοιάζει να είναι απόλυτη προτεραιότητα η δημιουργία μιας πραγματικά καλής ομάδας -που θα συνδυάζει και προοπτική για τα επόμενα χρόνια- και κατ επέκταση ενός ρόστερ με πολλές και ποιοτικές λύσεις. Κι ο Άρης όντως στην διάρκεια του καλοκαιριού πήρε υψηλό βαθμό σχετικά με το πως ενίσχυσε το έμψυχο δυναμικό του, το οποίο είναι ολοκαίνουργιο σε σύγκριση με το περσινό του.

Έτσι δομήθηκε το ρόστερ

Ο Βασίλης Σπανούλης σε συνεργασία με τον General Manager του Άρη, Νίκο Ζήση, σχεδίασαν μια ομάδα που θα έχει αθλητικότητα, ταχύτητα, επιθετικότητα και θα είναι πιο σύγχρονη σε σχέση με πέρσι. Επιχείρησαν να προσθέσουν στο ρόστερ μπόλικη εμπειρία από το επίπεδο της Euroleague, καθώς και να δυναμώσουν αισθητά τον ελληνικό κορμό του συνόλου. Ενώ παράλληλα θέλησαν να φτιάξουν ένα ρόστερ με βάθος, αρκετές λύσεις και αριθμό παικτών ικανό να αντεπεξέλθει σε δύο διοργανώσεις - δηλαδή τρία ματς κάθε επτά ημέρες.

Για την νευραλγική θέση “1” αποκτήθηκε ο Νένο Ντιμιτρίεβιτς, ο οποίος βρίσκεται σε άκρως παραγωγική ηλικία (28 ετών), πέρσι αγωνιζόταν με την Μπάγερν Μονάχου στη Euroleague και στο παρελθόν φόρεσε σημαντικές φανέλες, όπως της Αρμάνι Μιλάνο, της Βαλένθια και της Ούνικς Καζάν. Καθώς κι ο Στέφαν Γιόβιτς (συμπαίκτης του Ντιμιτρίεβιτς στο Μόναχο), ο οποίος ναι μεν διανύει το 36ο έτος της ζωής του, ωστόσο εκτιμάται ότι με τις κορυφαίου επιπέδου παραστάσεις του μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην καθοδήγηση της πεντάδας. Ο Σέρβος διεθνής έχει στο βιογραφικό του 173 αγώνες σε εννέα σεζόν στην Euroleague, ενώ είναι και μια προσωπικότηα που έχει κατακτήσει έξι μετάλλια με την Εθνική Ομάδα της Σερβίας.

Επιστροφή Τολιόπουλου, “μπαμ” με Μόργκαν

Όσον αφορά την θέση του σούτινγκ γκαρντ, ο Άρης κατάφερε να επαναφέρει στις τάξεις του τον Βασίλη Τολιόπουλο, ο οποίος είχε μια ιδιαίτερα επιτυχημένη τριετία (2022-25) στον σύλλογο κι οι φίλοι της ομάδας ανυπομονούσαν να τον ξαναδούν στο Παλέ ντε Σπορ. Έτσι κι έγινε, με τον Άρη να αγοράζει περί τα μέσα του Ιουλίου τα δικαιώματα του από τον Παναθηναϊκό, πραγματοποιώντας μια σπουδαία μεταγραφή Έλληνα διεθνούς παίκτη. Μια κίνηση που τόνωσε το ηθικό ολόκληρου του οργανισμού, ενώ κι από αγωνιστικής άποψης υπάρχει η εκτίμηση ότι ο 30χρονος γκαρντ μπορεί να προσφέρει πολλά στην ομάδα σε σκορ κι ενίοτε δημιουργία.

Κι αν ο Τολιόπουλος αποτελεί μια “εγγυημένη” λύση για την επιθετική παραγωγικότητα της ομάδας του Σπανούλη, κάτι παρόμοιο θα λέγαμε πως αναμένεται και για τον Ματ Μόργκαν. Τον 29χρονο Αμερικανό σκόρερ της Βίρτους Μπολόνια (2024-26), ο οποίος πέρσι στην Euroleague μέτρησε 13,5 πόντους (34 αγώνες) κάτα μέσο όρο σε 20 λεπτά συμμετοχής. Έχοντας μάλιστα έξι «εικοσάρες» στο ενεργητικό του και κάνοντας πολλές φορές την διαφορά στην επίθεση για τους Μπολονέζους. Αναμφίβολα πρόκειται για έναν περιφερειακό που μπορεί να κουβαλήσει τον Άρη στο σκορ, καθώς διαθέτει προσωπική φάση, εξαιρετικό περιφερειακό σουτ αλλά κι απρόβλεπτο στοιχείο.

Ξένοι που ανεβάζουν τον πήχη

Ο Άρης στην off-season του δεν μοίρασε όλο το μπάτζετ του στους κοντούς. Αντιθέτως, αρκετά χρήματα πήγαν και στις θέσεις των φόργουορντ, με τις προσθήκες των Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ και Έρικ Λιντέλ να ξεχωρίζουν. Αμφότεροι προέρχονται από το NBA κι είναι 26 ετών. Ο πρώτος είναι stretch ψηλός κι έχει πίσω του μια καριέρα πέντε ετών στον “μαγικό κόσμο” με Οκλαχόμα, Νέα Ορλεάνη και πιο πρόσφατα Ντάλας. Ο δεύτερος έδειξε πέρσι στα 26 παιχνίδια του με τους Μπρούκλιν Νετς (5,7 πόντοι, 2,7 ριμπάουντ, 13,4’ λεπτά) ορισμένα ψήγματα του ταλέντου του. Αμφότεροι όμως συστήθηκαν καταπληκτικά στο κοινό του Άρη, αφού προ ημερών στο φιλικό τουρνουά της Κύπρου εντυπωσίασαν με τις εμφανίσεις τους, κόντρα σε Μακάμπι Τελ Αβίβ κι Ερυθρό Αστέρα. Δείχνοντας ότι μπορούν να γίνουν άμεσα άκρως επιδραστικοί στο πλάνο του κόουτς Σπανούλη, ιδίως κοντά στο καλάθι.

Όσο για τον Άνταμ Μοκόκα; Στην προκειμένη περίπτωση μάλλον χρειάζονται λιγότερες συστάθεις, καθώς πρόκειται για τον MVP των περσινών τελικών του EuroCup. Τον παίκτη δηλαδή που οδήγησε την Μπουργκ στην κατάκτηση του τροπαίου επί της Μπεσίκτας. Ο 28χρονος Γάλλος θεωρείται σπεσιαλίστας στην άμυνα κι υπάρχει η πεποίθηση πως μπορεί για δεύτερη διαδοχική χρονιά να είναι άκρως κομβικός στο επίπεδο του EuroCup. Μιας και πέρσι έδειξε (και με το παραπάνω) ότι μπορεί να το κάνει. Ενώ είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι στη θέση “5”, ο Άρης πρόσθεσε στο ρόστερ του τον Κεμ Μπιρτς, έναν άλλο Πρωταθλητή Ευρώπης, απλά στο υψηλότερο επίπεδο. Το 2025 ο Καναδός σέντερ είχε σηκώσει την κούπα της EuroLeague στο Άμπου Ντάμπι με τη Φενέρμπαχτσε και γενικώς κουβαλάει τρομερές παραστάσεις, έχοντας παίξει 105 φορές στη EuroLeague και σχεδόν 300 στο NBA!

Ελληνικός κορμός και πρώτα συμπεράσματα

Όσο για τον κορμό των γηγενών, τα πράγματα είναι αρκετά απλά: Ναι μεν ο Βασίλης Τολιόπουλος αποτέλεσε το “μπαμ”, αλλά δεν θα είναι μόνος. Αντιθέτως, ήρθε να συναντήσει ένα πολύ καλό γκρουπ Ελλήνων παικτών επιπέδου Εθνικής Ομάδας. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, στα 29 του χρόνια, άφησε την ΑΕΚ κι ανηφόρισε στη Θεσσαλονίκη για τον Άρη, έπειτα από την πιο ώριμη και μεστή σεζόν της καριέρας του. Ο Κώστας Αντετοκούνμπο παρέμεινε, καθώς ο Άρης τον απέκτησε με ελεύθερη μεταγραφή από τον Ολυμπιακό. Μαζί του κι ο μεγάλος αδερφός του, Θανάσης, ο οποίος στα 34 του επιστρέφει στην Ευρώπη (έχοντας αρκετή όρεξη γι’ αυτό το νέο κεφάλαιο της καριέρας του) μετά από επτά χρόνια στο NBA και τους Μιλγουόκι Μπακς. Ο αρχηγός Λευτέρης Μποχωρίδης συνεχίζει για 11η χρονιά στον Άρη, μαζί με τους Ελάιτζα Μήτρου-Λονγκ, Στέλιο Πουλιανίτη, Γιώργο Τανούλη που ήταν και πέρσι στην ομάδα, αλλά και τον 18χρονο Χρυσόστομο Χατζηλάμπρου που θεωρείται πολλά υποσχόμενος.

Γίνεται αντιληπτό ότι ο Άρης περιμένει πολλά κι από τους Έλληνες του. Όχι μόνο από τους ξένους. Με στόχο την δημιουργία ενός κράματος που, μόλις “δέσει” και γίνει ομοιόμορφο, θα οδηγήσει εκ του ασφαλούς την ομάδα σε δύο διοργανώσεις, με υψηλές απαιτήσεις. Το ταβάνι φαίνεται πράγματι να είναι υψηλό, αν κι όλοι ξέρουμε πως τα πάντα κρίνονται μέσα στο παρκέ. Σε πρώτη φάση, ένα γρήγορο συμπέρασμα που προέκυψε από τα πρώτα φιλικά του Άρη, είναι πως το σύνολο του Σπανούλη θα είναι μαχητικό στην άμυνα και παράλληλα δεν θα βασιστεί στον έναν παίκτη. Αντίθετα, πολλοί παίκτες μέσα στη χρονιά θα βρεθούν δυνητικά σε θέση να φορέσουν την μπέρτα του ήρωα στα παιχνίδια της ομάδας. Μια ομάδα με αρκετά σημεία αναφοράς (π.χ. στο “4” ο Ρόμπινσον-Ερλ, στο “2” ο Μόργκαν, στο “1” ο Ντιμιτρίεβιτς) και μοιρασμένο ταλέντο σε όλο το φάσμα του ρόστερ και τις θέσεις της πεντάδας.

Υγ. Πληροφορίες για έξτρα κίνηση του Άρη τη δεδομένη χρονική στιγμή, δεν προκύπτουν. Ο Άρης θα συνεχίσει την προετοιμασία του με τους αθλητές που ήδη βρίσκονται εδώ. Το σταφ θα αξιολογήσει την πορεία “καινούργιων” και “παλιών” στα φιλικά και τα πρώτα επίσημα κι αν κι εφόσον κριθεί αναγκαία κάποια ακόμη προσθήκη, αυτή θα συμβεί αργότερα. Κι αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτό είναι απολύτως λογικό. Τον Άρη πρώτα και κύρια πρέπει να τον απασχολεί αυτή τη στιγμή η συνέχιση της δουλειάς κι η εύρεση (σταδιακά) αγωνιστικού ρυθμού. Τα... χοντρά συμπεράσματα έρχονται αργότερα και σίγουρα όχι στα μέσα Σεπτεμβρίου.