Τέλος σεζόν κι επίσημα, αφού η Παρί κατάφερε τελικά να κάνει το repeat, κατακτώντας το Champions League κόντρα στην Άρσεναλ.

Η ομάδα του Ενρίκε κατάφερε να πληρώσει εμάς που τη στηρίξαμε στον τελικό, όμως το απλό φίλαθλο κοινό δε νομίζω πως το ευχαρίστησε. Το γρήγορο γκολ της Άρσεναλ έκανε σούπα το παιχνίδι, η ομάδα του Αρτέτα έσπασε το ρεκόρ μικρότερης κατοχής σε τελικό και κάπως έτσι αργά και βαρετά κατάφερε τελικά να έρθει το ματς 1-1 και στα πέναλτι απλά να είναι πιο εύστοχη η Παρί. Ανούσιο respect στην Άρσεναλ που τερμάτισε αήττητη μεν, αλλά δεύτερη δε και αστείο respect στον Σαφόνοφ, ο οποίος χωρίς να κάνει καμία απόκρουση σε ολόκληρο τον τελικό (ακόμη και τα χαμένα πέναλτι πήγαν άουτ!!!), κατάφερε και σήκωσε τη κούπα!

Ήταν η καλύτερη ομάδα η Παρί και φέτος, η Άρσεναλ σίγουρα δεν ήταν (αφού αντικειμενικά είχε αστείες κληρώσεις) και η Μπάγερν ήταν η μόνη από τους υπόλοιπους που θα άξιζε να το κατακτήσει. Όπως και να χει πάντως η ομάδα του Αρτέτα πήρε τουλάχιστον την Premier League μετά από 22 χρόνια και κάπως έτσι απέβαλε τη loserιά της, οπότε του χρόνου ίσως αποφασίσει να παίξει και λίγο ποδόσφαιρο αντί για ανελέητο κυνισμό. Κακά τα ψέμματα με όλα αυτά που συμβαίνουν στις αγγλικές ομάδες και με αυτό το χάος στις αλλαγές προπονητών, σίγουρα οι Λονδρέζοι είναι ένα βήμα μπροστά απ όλους για την επόμενη σεζόν, οπότε πάμε να δούμε λίγο αυτόν τον κύκλο των χαμένων...προπονητών και να σχολιάσουμε καταστάσεις ενόψει της νέας σεζόν.

Άρσεναλ πανέτοιμη

Όπως προανέφερα, με τόσες αλλαγές στους αντίπαλους πάγκους η Άρσεναλ μοιάζει πανέτοιμη για να είναι και του χρόνου το πρώτο φαβορί. Η σωστή δουλειά γινόταν κάθε χρόνο άλλωστε, απλά έλειπε 3 χρόνια ο τίτλος. Ε τώρα που ήρθε και αυτός θεωρητικά θα υπάρχει ψυχολογία και λιγότερο εύθραυστο mentality όταν σοβαρέψουν τα πράγματα. Μεγάλη υπόθεση να έχεις ίδιο προπονητή τόσα χρόνια, μεγάλη υπόθεση ότι όλοι οι παίκτες παίζουν γι αυτόν και με βάση το πλάνο του και λείπει κάποιο μεγάλο όνομα που θα φέρει αναστάτωση. Ίσως γίνουν και ακόμη 2-3 προσθήκες, το ρόστερ θα είναι γεμάτο σε κάθε θέση, το know how θα υπάρχει στον μέγιστο βαθμό και θεωρητικά πάντα κάθε οπαδός της ομάδας πρέπει να είναι χαρούμενος και με καλή ψυχολογία κι ελπίδες ενόψει της νέας σεζόν. Δίκαιο φαβορί λοιπόν και τίποτα παραπάνω.

 Η δυναστεία του Πεπ τελείωσε

Το όνομα που κυρίευσε την Premier League αυτά τα 10 χρόνια ήταν αδιαμφισβήτητα ο Πεπ Γκουαρντιόλα. Ο Καταλανός σάρωσε τα πάντα με τη Σίτι, πήρε ακόμη και το Champions League, έκανε μυθικό ρεκόρ με 4 σερί πρωταθλήματα και τελικά έκλεισε τον κύκλο του με συνολικά 6 πρωταθλήματα σε 10 σεζόν και 20 τίτλους συνολικά. Με λίγα λόγια μετά την αυτοκρατορία του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, αυτό ήταν ότι πιο κοντινό είδαμε σε σχέση με εκείνο το έπος.

Στη θέση του τώρα έρχεται ο Μαρέσκα και έχει να σηκώσει ένα τεράστιο βάρος. Προπονητής καλός είναι σίγουρα και το έχει δείξει, έργο έχει κάνει όπου κι αν πήγε, όμως όταν πας στη καλύτερη ομάδα της 10ετίας είναι δύσκολο να θεωρηθείς επιτυχημένος με κάτι άλλο πλην της 1ης θέσης. Όλα σε αυτήν την ομάδα έχουν μάθει να λειτουργούν υπό τις οδηγίες άλλου, οι παίκτες σίγουρα ήταν απόλυτα δεμένοι με τον Πεπ και κάποιοι ίσως παίζανε καθαρά γι αυτόν, επομένως πρέπει να δούμε τι θα μείνει όρθιο τώρα. Κάποιοι ίσως ζητήσουν να φύγουν, κάποιοι ίσως δε θα θέλουν να έρθουν, κάποιοι ίσως ξινίσουν με τις νέες προπονήσεις και καταστάσεις και γενικά όλα είναι ένα τεράστιο ίσως εδώ.

Το σίγουρο είναι πως κανείς δε ξέρει τι να περιμένει να δει εδώ, ενώ πλανάται στον αέρα και το φάντασμα των 115 κατηγοριών που πλησιάζει. Αν το δικαστήριο δώσει καμιά ποινή-θάνατο και δούμε τη Σίτι να ξεκινάει με -45 ως -60 που ακούγεται, τότε είναι που θα γίνει το έλα να δεις και καλώς ή κακώς απλά περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει. Προσωπική άποψη...ακόμη και χωρίς ποινή τη περιμένω χειρότερη και εντελώς αλλαγμένη σε διάθεση και νοοτροπία, οπότε ίσως και εκτός 2άδας αγωνιστικα.

Ξαφνικά χωρίς προπονητή

Εκεί που ετοιμαζόμουν να κράξω τον Σλοτ και να πω πως η Λίβερπουλ ήταν ότι χειρότερο είδαμε τα τελευταία χρόνια...πάει ο Σλοτ. Το σκέφτηκε από δω, το σκέφτηκε από κει η διοίκηση και τελικά αποφάσισε πως αυτός έφταιγε για το κατάντημα, απλά το timing δε το λες και σωστό. Προσωπικά, ακόμη και πρωτάθλημα που πήρε η Λίβερπουλ πέρσι, έλεγα πως έγινε λόγω god mode του Σαλάχ. Ο Αιγύπτιος τρέλανε κόσμο για 6 μήνες, η Λίβερπουλ απογειώθηκε χωρίς λόγο και μετά είδαμε έναν μετριότατο Σαλάχ στο υπόλοιπο της σεζόν (γι αυτό έχασε και τη Χρυσή Μπάλα) και τη Λίβερπουλ απλά να κάνει διατήρηση της διαφοράς και να το σηκώνει. Τα όργανα δηλαδή άρχισαν από πέρσι και απλά φέτος που δεν υπήρχε ο Σαλάχ, η ομάδα συνέχισε να είναι μετριότατη και τελικά κατέληξε κακή.

Τεράστια ποσά για μεταγραφές που για διάφορους λόγους δεν έπιασαν τόπο, παίκτες εντελώς εκτός φόρμας, τραυματισμοί και άλλα πολλά οδήγησαν την ομάδα στο να βγει με το ζόρι τελικά στην 5άδα και τουλάχιστον να κλείσει θέση για το επόμενο Champions League. Καλά έκανε λοιπόν η διοίκηση που θεώρησε πως κατρακύλα θα έχει και συνέχεια, απλά όπως είπα το timing ήταν αργό. Με ελεύθερο τον Τσάμπι Αλόνσο, όλοι περιμέναμε ότι θα γίνει ο αυτονόητος γάμος και μάλιστα φάνταζε και ιδανικός για να δούμε ξανά μια εντυπωσιακή ομάδα με επιθετικό στυλ και βλέψεις ξεκάθαρα για πρωτάθλημα.

Τώρα που άργησαν όμως ο γαμπρός πήγε παραδίπλα και το βασικό όνομα που ακούγεται για τον πάγκο είναι αυτό του Ιραόλα. Ικανότατος ο Ισπανός, μετρ στο να φτιάχνει παίκτες, να αγοράζει φθηνά και να πουλάει ακριβά και γενικά να ξεπερνάει τις προσδοκίες. Στη Μπόρνμουθ τα έκανε όλα άψογα, όμως σε τόσο μεγάλη ομάδα δε ξέρω αν θα καταφέρει να επιβληθεί με αυτούς τους παίκτες αντί για τα μικρά ταλεντάκια που είχε. Ξεκίνησε πολύ δύσκολα και αργά στη Μπόρνμουθ και το ίδιο θα γίνει κι εδώ...προσωπικά πάντα περιμένω κακό ξεκίνημα και βλέπουμε. Πλέον επισφαλής η σίγουρη θέση στη 4άδα για τους Reds.

Κάρικ ναι μεν, αλλά…

Για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τα έγραφα επίσης όλη τη σεζόν και πάνω κάτω τα ξέρετε κιόλας. Καλός ήταν ο Αμορίμ, όμως πολλά τα κολλήματα του και η γκρίνια που έφερε. Η έλευση του Κάρικ άλλαξε εντελώς το κλίμα, οι παίκτες απελευθερώθηκαν και το σύστημα (επιτέλους) άλλαξε σε αυτό που έπρεπε. Η 11άδα έμεινε σταθερή μετά από χρόνια και αυτό έφερε τρομερή ομοιογένεια και αποτελεσματικότητα στην ομάδα, ενώ ακόμη και στα xStats η ομάδα άξιζε καθαρά να είναι 3η στο πρωτάθλημα με αξιόλογα στατιστικά σε επίθεση και άμυνα πλέον. Όλα καλά και όλα ωραία λοιπόν σε αυτό το στρατόπεδο και το κλίμα υπέροχο και σε ανοδική πορεία, όμως υπάρχει 3 βασικά “αλλά”. Πρώτον ο διαστημικός Μπρούνο που έσπασε όλα τα ρεκόρ δημιουργίας και φυσικά το τρελό ρεκόρ με τις 21 ασίστ, πλέον είναι ένα χρόνο μεγαλύτερος και ήδη πολύ κουρασμένος.

Στο Μουντιάλ θα είναι κι άλλοι παίκτες της ομάδας, όμως ο Πορτογάλος κουβαλάει ήδη άπειρα χιλιόμετρα και φαίνεται πως του χρόνου οι δυνάμεις του δε θα είναι ίδιες. Κάπως έτσι πλαισιώνεται και το 2ο ‘αλλά’, που είναι το θέμα των μεταγραφών. Καλή χρυσή η 11άδα, όμως με 12-13 αξιόλογους παίκτες δε μπορείς να παίξεις σε 4 διοργανώσεις και μάλιστα να πρωταγωνιστήσεις. Οι φετινές μεταγραφές πιάσανε εξαιρετικά αλλά με σκαμπανευάσματα (Κούνια, Μπεουμό, Σέσκο), παίκτες σταθεροποιήθηκαν σε ρυθμό (Μέινο, Ντιαλό, Σο) όμως ο Καζεμίρο φέυγει, ο Μπρούνο δεν έχει δυνάμεις και τα μπακ πονάνε σαν θέσεις. Πολλά θα κριθούν λοιπόν από το χτίσιμο του φετινού ρόστερ, αν και λεφτά υπάρχουν. Ακούγονται μεγάλα ονόματα, έχουμε Μουντιάλ μπροστά μας και κάπου εδώ κλίνει και το 3ο ‘αλλά που έλεγα.

Εξαιρετικός ο Κάρικ στη διαχείριση και τη προπονητική του φέτος, όμως του χρόνου πρέπει να χτίσει σωστά ρόστερ, να κάνει διαχείριση υλικού και αγώνων, να κάνει ροτέισον και αλλαγές 11άδας και το κυριότερο…να πρωταγωνιστήσει! Δε θα είναι πλέον στόχος η 4άδα και το ‘πρέπει’ της δυάδας ή της πορείας στο Champions League θα φέρει ευθύνες και απαιτήσεις τεράστιας ομάδας και πάλι. Μακάρι να καταφέρει να ξανακάνει την Γιουνάιτεντ πρωταγωνίστρια, προσωπικά (είμαι και οπαδός αν δε το έχετε δει) έχω ελπίδες μετά από χρόνια για κάτι καλό, όμως το step up είναι δύσκολο και μένει να δούμε αν θα γίνει. Ξαναβλέπω τη 4άδα εφικτή, όμως περιμένω μεταγραφές για να δω αν μπορεί το κάτι παραπάνω.

Ένα πρότζεκτ που βολεύει τον Αλόνσο

Αφού λοιπόν η Λίβερπουλ άργησε να πάρει τον Τσάμπι Αλόνσο, η Τσέλσι δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Το αστείο είναι πως από κει που όλα έδειχναν μάταια και καταστροφικά για του Μπλε, τώρα με τον ερχομό του Ισπανού προπονητή το κλίμα αλλάζει. Ήδη μεγάλοι παίκτες σαν τον Πάλμερ είπαν πως ανυπομονούν να τους προπονήσει και λογικό είναι γιατί αν θυμάστε καλά η Τσέλσι έχει μόνο νέους παίκτες. Πολλά εκατομμύρια ξοδεύτηκαν αυτά τα χρόνια, όμως η λογική ήταν πάντα οι παίκτες να είναι νεαροί και ανερχόμενοι, άρα είναι και λίγο άμαθοι σε μεγάλους προπονητές.

Αυτό είναι ευτύχημα για τον Αλόνσο, αφού κανένας παίκτης δεν τον φτάνει σε μέγεθος και έχει ένα τεράστιο ρόστερ με 40 παίκτες για να διαλέξει τι θέλει να κάνει. Τα διαπιστευτήρια του τα έχει δώσει, τίτλο πήρε και μάλιστα τεράστιο με τη Λεβερκούζεν (εκθρόνισε τη Μπάγερν), επομένως μπορεί κάλλιστα να φτιάξει ένα ισχυρό dark horse, ικανό για μεγάλες ζημιές. Ήρθε κι έδεσε λοιπόν το γλυκό και στην δική μου λογική βλέπω ένα πολύ ταιριαστό ζευγάρι παικτών-προπονητή εδώ. Σίγουρα περιμένω καλύτερη την ομάδα του χρόνου, οπότε αυτόματα μιλάμε για διεκδικητή της 4άδας που ίσως αφήσει κάποιον άλλο μεγάλο εκτός.

Καλοί προπονητές, μέτρια ρόστερ

Αφήνουμε τώρα τους Big5 και πάμε στους υπόλοιπους, γιατί θεωρητικά οι “μεγάλοι” είναι τα φαβορί για την 5άδα (που λογικά και φέτος θα δίνει Champions League).Οι ομάδες λοιπόν που έχουν το μεγαλύτερο όνομα και προσδοκίες για να τους κοντράρουν είναι οι Άστον Βίλα και Νιουκάστλ, όπου κοινό στοιχείο και των δυο είναι πως διαθέτουν εξαιρετικούς προπονητές.

Ο Έμερι στη Βίλα έχει κάνει τρομερή δουλειά και με τη κατάκτηση του Europa League πέρσι πήρε και μεγάλο τίτλο στην ομάδα του. Το θέμα είναι πως φέτος διέλυσε κάθε λογική στα xPoints και με ένα τρομερό ρεσιτάλ τύχης κατάφερε να πάρει 15 βαθμούς παραπάνω απ ότι άξιζε βάση xStats! (θεωρητικά έπρεπε να βγει εκτός 10άδας με βάση τα στατιστικά της) Κάτι τέτοιο φαντάζει αδύνατο να ξαναγίνει και καλώς ή κακώς το ρόστερ είναι μέτριο σε γενικές γραμμές για να το καταφέρει. Εδώ μιλάμε για ξεκάθαρο overachievement και άρα περιμένω σαφέστατα να είναι πιο κάτω του χρόνου.

Για τον Χάουι και τη δουλειά του στην Αγγλία γενικότερα τα έχω γράψει κι άλλες φορές. Τρομερός προπονητής και συγκεκριμένα στη Νιουκάστλ αδικείται από τις μεταγραφές και τους τραυματισμούς. Κάθε φορά που βγάζει την ομάδα Champions League η διοίκηση δεν γεμίζει το ρόστερ, παίκτες τραυματίζονται και κάπως έτσι την επόμενη σεζόν αποτυχγάνει. Με λίγα λόγια, φέτος είναι πάλι η ώρα να χαλαρώσει από τα πολλά ματς και να αφοσιωθεί μόνο στο πρωτάθλημα. Τις προηγούμενες φορές που είχε αυτή την ευχέρεια χώθηκε στη 5άδα και εκθρόνισε κάποιον. Δε ξέρω αν θα το καταφέρει ξανά, όμως σίγουρα θα τη δούμε σε πολύ ανώτερη θέση από τη φετινή σεζόν και αν όντως έρθουν καλές μεταγραφές, τότε θα μιλάμε πάλι για 8άδα σίγουρα.

Η Ευρώπη τους βάζει δύσκολα

Με αυτά που είδαμε φέτος, όλα είναι πιθανά με τις ομάδες που βρίσκονται από κάτω. Η Σάντερλαντ αντί να πέσει με το κακό της ποδόσφαιρο, βγήκε και Ευρώπη, όμως με παρόμοια απόδοση σίγουρα θα κινδυνέψει του χρόνου και την έχω για υποψήφια υποβιβασμού ήδη στο μυαλό μου. Η Μπόρνμουθ και η Κρίσταλ Πάλας είχαν εξαιρετικά πρότζεκτ, όμως τώρα χάσανε και οι δυο τον προπονητή τους (έφυγαν φιλικά και ο Ιραόλα και ο Γκλάσνερ) και πούλησαν ή θα πουλήσουν σημαντικούς παίκτες, άρα είναι πανδύσκολο να τα πάνε καλά, ενώ θα έχουν παράλληλα και Europa League.

Η τελευταία ομάδα που θα έχει Ευρώπη θα είναι η Μπράιτον, όμως ξέρει πως να χειριστεί το χαμηλό επίπεδο του Conference, οπότε δε θα έχει τόσο μεγάλο πρόβλημα σαν τους παραπάνω. Ουσιαστικά βλέπουμε ότι όποια ομάδα παίζει φέτος Ευρώπη θα δυσκολευτεί πάρα πολύ και η άποψη μου είναι πως καμία τους (με εξαίρεση ίσως τη Μπράιτον) δε θα καταφέρει τελικά να ξαναείναι στην 8άδα.

Επίλογος

Είναι πολύ περίεργο να βλέπουμε τόσες αλλαγές προπονητών μαζεμένες και αυτό ίσως κάνει πολύ απρόβλεπτα τα πράγματα για τη νέα σεζόν στη Premier League. Το σίγουρο είναι πως αναμένεται με πολύ ενδιαφέρον το νέο πρωτάθλημα και θα έχουμε ουσιαστικά το χτίσιμο πολλών νέων πρότζεκτ παντού για να παρακολουθήσουμε τα σωστά και τα λάθη του καθενός.

Μέχρι τότε βέβαια οφείλουμε να βάλουμε ένα στοπ σε όλα αυτά και να προετοιμαστούμε για το μεγάλο ποδοσφαιρικό γεγονός του πλανήτη. Στις 11 Ιουνίου ξεκινάει το Μουντιάλ και η ποδοσφαιρική και στοιχηματική μάχη είναι μπροστά μας, οπότε ξεκουραζόμαστε λίγο και μένουμε συντονισμένοι στο PS Blog του Pamestoixima.gr για άφθονη δράση!